Ücret Bordrolarının İspat Gücü Yargıtay Kararları

Ücret bordrolarının ispat gücü

Yargıtay kararları

  1. Davacı 650.00 TL. Ücret aldığını iddia etmiş, davalı ise ücretinin asgari ücret olduğunu savunmuştur.
    Dosya içerisinde mevcut 2004/Ocak ayı bordrosu imzalı olmuş, asgari ücret üzerinden düzenlenmiştir. Başkaca ücretle ilgili yazılı belge mevcut değildir. Tanıklarda ücret konusunda bilgi vermemişlerdir.
    Kanıtlanamayan davacı iddiasına değer verilerek hesaplama yapılması hatalıdır.
    HD. 2006/16669 E. 2007/37 K. 22.01.2007

 

  1. Davacı aldığı ücret miktarını işverene ait bordro ile kanıtladığı gibi davacı tanıkları da aynı miktar ücret aldığını ifadelerinde doğrulamışlardır. Davalı işveren bu bordronun kendisine ait olmadığını iddia etmemiştir. Mahkemece dinlenen asıl işveren tanıkları ücretin miktarına ilişkin beyanda bulunmamışlardır. Böyle olunca davacı iddiasını yazılı delille kanıtladığından aylık ücret miktarının davacı iddiası gibi 2000 TL. Yerine daha düşük olarak kabulü hatalıdır. 9. HD. 2006/10134 E. 2006/30919 K. 23.11.2006

 

  1. …Mahkemece davacının hesaplamaya esas ücreti emsal ücret araştırmasına ve davacı tanık beyanlarına göre belirlenmiş ise de işyerine ait toplu bordrolara göre davacının ücreti brüt: 1.000,00 TL olup bu rakam rayiç asgari ücretin yaklaşık iki katıdır. İşçilerin ücretlerinin yaptıkları işe göre kademeli olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. Bordrolar imzalı olup ihtirazi kayıt da söz konusu değildir. Yine bordroda davacıyla benzer işleri yapan işçilerin ücretlerinin de 1.000 TL olduğu belirtilmiştir.
    Bu nedenle bordrolardaki ücrete itibar edilmesi gerekirken soyut tanık anlatımı ve emsal ücret araştırmasına göre ücret belirlenmesi hatalıdır.9. HD. 2011/2660 E. 2013/10730 K. 01.04.2013

 

  1. Davacının aldığı ücret taraflar arasında ihtilaflıdır. Davacı, imzalı bordroların gerçeği yansıtmadığını, bu nedenle imzalı bordroya göre hesaplanıp ödenen ihbar ve kıdem tazminatlarının eksik olduğunu iddia ederek fark ihbar ve fark kıdem tazminatı ile ödenmeyen fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Mahkeme davacının iddiasına değer vererek istekleri hüküm altına almıştır. Davacının imzasını taşıyan bordrodaki ücret asgari ücretin çok üzerindedir. Davacı, işyerinde üst düzey yönetici konumundadır. Dosyaya ibraz edilen ve kim tarafından gönderildiği anlaşılamayan imzasız bordro ve maillere itibar edilerek ücret belirlenmesi ve buna göre yapılan hesaplamalara değer verilerek sonuca gidilmesi hatalıdır. Mahkemece imzalı bordrodaki ücretlere itibar edilerek dava konusu isteklerle ilgili hesaplama yapılmalı ve buna göre alacakların mevcut olup olmadığı saptanarak sonuca gidilmelidir.9. HD. 2006/8245 E. 2006/29555 K. 08.11.2006

 

  1. Somut olayda davacı işçi ayda 2.500 TL net ücret aldığını iddia ederek davalı şirket kaşesi bulunan imzalı 2006 yılı nisan ayma ait ücret bordrosu ibraz etmiş, dinlenen davacı tanıkları da davacı iddiasını doğrulamışlardır. Davalı işveren ise davacının asgari ücret aldığını beyan ederek imzalı ücret bordrolarını sunmuştur. Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda mahkemece her ne kadar davacının asgari ücretle çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de davacı işçi tarafından ibraz edilen, davalı şirket kaşesi bulunan imzalı ücret bordrosuna itibar edilerek davacının ücretinin belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir. 9. HD. 2009/37054 E. 2012/1233 K. 23.01.2012