BEYAN EDİLEN ARA DİNLENME SÜRELERİNE UYULMAMASI
- Yargıtay 7. HD. 2013/24775 E. 2014/7181 K. 01/04/2014 sayılı kararında;“…Somut olayda davacı tanığı Fatih ile davalı tanıkları işyerinde öğleden önce ve öğleden sonra iki defa 30 dakika çay molası verildiğini, yemek arasının 1,5 saat olduğunu beyan etmelerine rağmen anılan tanık beyanları doğrultusunda günlük ara dinlenme süresi 2,5 saat olduğu halde Mahkemece dosya kapsamı dikkate alınmadan itirazlara rağmen ara dinlenme süresinin 1 saat kabul edilmesi hatalı olup bozma nedenidir.”
FAZLA ÇALIŞMA ÜCRETİ HESAPLANIRKEN ARA DİNLENME SÜRELERİNİN DÜŞÜLMESİ
- Yargıtay 22. HD. 2012/11806 E. 2013/1258 K. 29/01/2013 sayılı kararında“…Somut olayda fazla çalışma ücreti, tanık beyanları doğrultusunda, davacının haftanın 6 günü 8:00-18:00 saatleri arasında, haftada 60 saat çalıştığı ve haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek belirlenmiştir. Hesaplama yapılırken ara dinlenme süresinin mahsup edilmediği anlaşılmış olup günlük çalışma süresinden ara dinlenme süresi düşülerek fazla mesai alacağının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hatalı bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi bozma nedeni yapılmıştır.”
- Yargıtay 9. HD. 2006/15552 E. 2006/34955 K. 27.12.2006 sayılı kararında“…Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftalık 48 saat çalıştığı kabul edilerek 3 saatlik fazla çalışmasına göre hesaplama yapılmıştır. Davacı güvenlik görevlisi olarak sekiz saat çalışmış ise de; günlük çalışma saatlerinden ara dinlenme süresi olarak yarım saat indirim yapılması sonucu davacının normal çalışma süresinde çalışmış olduğu görülmektedir. Bu nedenle davanın reddi gerekirken fazla mesai ücreti alacağının kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.”
- Yargıtay 9. HD. 2010/13273 E. 2012/23461 K. 18.06.2012 sayılı kararında “…Fazla çalışma süreleriyle ilgili olarak davalı tanığı A. L). ve davacı tanığı M. S. işyerinde 1 saatlik yemek molası dışında 15’er dakikalık toplam 30 dakika çay ve ihtiyaç molası olduğunu beyan etmeleri karşısında ara dinlenmesinin 1,5 saat yerine 1 saat olarak düşülmesi sonucu fazla mesai ücretinin fazla hesaplanması hatalıdır.”
- Yargıtay 9. HD. 2009/9003 E. 2011/7961 K. 21.03.2011 sayılı kararında “…Somut olayda; dosyaya ibraz edilen mesai çizelgesinde davalı işyerinde 1 saat öğle tatili, günde iki defa 15’er dakikalık çay molası olduğu yazılıdır. Dinlenen taraf tanıkları da bu hususu doğrulamışlardır. Bilirkişi tarafından düzenlenen raporda fazla mesai ücreti hesaplanırken, ara dinlenme bir saat kabul edilerek fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Dosyaya ibraz edilen mesai çizelgesi ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde 1,5 saat ara dinleme süresi düşülmesi gerekirken 1 saat ara dinlenme süresi düşülmesi hatalıdır.”
- Yargıtay HD. 2009/23298 E. 2011/41792 K. 31.10.2011 sayılı kararında“…Temyize konu kararda davacının ara dinlenme süresi içinde işverenin emir ve talimatlarına karşı hazır konumda beklediği gerekçesi ile fazla mesai ücreti hüküm altına alınmıştır. Ancak Hukuk Genel Kurulunun 14.11.2007 tarih ve 2007/9-815 Esas 2007/842 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere davacının ara dinlenmesi nedeni ile fazla mesai ücretine hak kazanabilmesi için ara dinlenmelerde fiilen çalıştığını ispat etmesi gerekmektedir. Somut olayda davacı ara dinlenmesi süresi içinde fiilen çalıştığını ispat edememiştir. Esasında hesap edilen fazla mesai ücretinden %80 oranında hakkaniyet indiriminin gerekçelerine bakıldığında bu hususun mahkemenin de kabulünde olduğu anlaşılmaktadır. O halde davacının fazla mesai ücret talebinin de reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.”
- Yargıtay 22. HD. 2012/23474 E. 2013/12310 K. 27.05.2013 sayılı kararında“…Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerine ait D.Müdürlüğünde torna kaynak bölümünde kaynakçı olarak çalıştığını, işyerinde 19.01.1987- 31.12.2009 tarihine kadar günde 8,5 saat haftada beş gün çalıştığını, haftada 42.5 saat çalıştığını, 01.01.2010 tarihinden emekli olduğu tarihe kadar günde 7.5 saatten haftada beş gün çalışarak haftada 37,5 saat çalıştığını, TİS 27. maddede yemekten önce ve sonra 15 dakikalık toplam 30 dakikalık sürelerin çalışmadan sayılacağının belirtildiğini ileri sürerek fazla mesai alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, davacının haftada 42,5 saat çalıştığını ve 45 saat üzerinden ücret aldığını, haftalık 45 saati aşan çalışmasının bulunmadığını, sendika ile yapılan protokol kapsamında 8,5 saat çalıştırıldığını, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, eğer fazla mesai alacağına hükmedilecekse bu süreler için ödenen VTP’lerin tamamının mahsup edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan düzeltme ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının günde 8,5 saat çalıştığı belirtilen günlerde bir saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek %25 zamlı olarak fazla mesai alacağı hesaplanmıştır. Dairemizin incelemesinden geçen emsal dosyalarda olduğu gibi davacının günlük 8,5 saat çalıştığı kabul edilen günlerde işyerinde geçerli olan TİS’e göre bir saatlik ara dinlenmenin 30 dakikası çalışma süresinden sayılarak günlük 30 dakika fazla sürelerle çalışma ücretinin hesaplanması yerine bir saatlik süre üzerinden hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.”
- Yargıtay 22. HD. 2012/11806 E. 2013/1258 K. 29/01/2013 sayılı kararında “…Somut olayda fazla çalışma ücreti, tanık beyanları doğrultusunda, davacının haftanın 6 günü 8:00-18:00 saatleri arasında, haftada 60 saat çalıştığı ve haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek belirlenmiştir. Hesaplama yapılırken ara dinlenme süresinin mahsup edilmediği anlaşılmış olup günlük çalışma süresinden ara dinlenme süresi düşülerek fazla mesai alacağının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hatalı bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi bozma nedeni yapılmıştır.”